Paardencoaching kan helpen om onbewuste belemmeringen te ontdekken en je bewust te worden van de mogelijkheden als deze er nièt meer zijn. Soms echter is het paard zelf een obstakel wat je moet overwinnen. Carolien durfde haar angst voor paarden opzij te zetten. Ze kwam hierdoor tot nieuwe inzichten én ervaarde ook dat angst niet altijd een goede raadgever is. Met dank natuurlijk aan mijn lieve, geduldige coachpaard Quercia!

Mijn ervaring met paarden coaching kwam toevallig op mijn pad. Marijke was bezig met haar opleiding voor paarden coach. 

Haar enthousiasme raakte mij, en maakte mij nieuwsgierig. Ondanks mijn grote angst voor paarden wilde ik deze ervaring toch meemaken. Zeker omdat ik het volste vertrouwen in Marijke had.

En toen was het moment daar, ik was best zenuwachtig, maar door de voorbespreking werd ik al rustiger. 

Toen naar de paarden, waar Quercia op ons stond te wachten. Van dichtbij was ze nog groter, echter de blik in haar ogen was lief en rustig. Marijke vroeg of ik haar wilde borstelen, en gaf hierbij aan wat Quercia het lekkerst vond. Tijdens het borstelen verdwenen de laatste zenuwen, echter de angst was er nog wel.

Hierna vroeg Marijke of ik bij Quercia in de kring durfde te staan, zij stond erbij, dus kon er niets gebeuren. Ook dit was weer een stap voor mij, daar ik dan wel heel dichtbij het paard kwam, zonder snel weg te kunnen lopen wanneer het te eng voor mij werd.

Ik voel de rust die Quercia uitstraalt, en volg Marijke. Quercia komt bij ons staan, en terwijl Marijke mij een aantal vragen stelt hoe ik mij nu voel, “bewaakt” Quercia mij. Ik vertel Marijke over mijn onzekerheden, en waar dit weg komt, ondertussen legt Quercia haar grote kop tegen mij aan, en inplaats van angst is er emotie.

Het grote paard waar ik eerst zo bang voor was, zegt zonder woorden, maar met dit gebaar tegen mij “stil maar, ik ben bij je ik zal je steunen”

Dit gevoel kreeg ik de gehele sessie. Wanneer Marijke mij een vraag stelde waar ik moeite mee had om die te beantwoorden, ging Quercia tussen Marijke en mij instaan, wij konden elkaar dan dan niet meer zien. Met andere woorden laat haar even met rust!

Wanneer tijdens de sessie bordjes op de grond liggen met de benamingen: huidige situatie, gewenste situatie, hulpbronnen en hindernissen, schopt Quercia de hindernissen ertussenuit!

Ook het punt zelfverzekerdheid werd op de proef gesteld. Marijke gaf mij de opdracht om de kring door te lopen op de wijze zoals ik normaal zou doen. Quercia bleef staan kijken, maar volgde niet. Marijke vertelde waarom zij dit niet deed, en vervolgens vroeg ze mij om mijn houding aan te passen (hoofd omhoog, voeten stevig op de grond) 

Vervolgens liep Quercia in hetzelfde tempo achter mij aan!

Aan het einde van de sessie leidde Marijke Quercia naar haar maatje Wilow en de ezels. Toen gingen alle remmen los, ze rende door de paardenbak, het leek wel of alle spanning die ik aan haar doorgegeven had, er bij haar uit kwamen.

Onder het genot van een kop thee, hebben wij vervolgens deze bijzondere ervaring nog nabesproken.

Mijn angst voor de paarden van Marijke is weg, zij hebben mij geholpen en getroost, en inzicht gegeven dat een probleem niet altijd met woorden opgelost hoeft te worden, maar door je een spiegel als het ware voor te houden, je dan ziet wat er gebeurt.

Geef je grenzen aan, accepteer zoals je bent, je mag er zijn, en je doet er toe! 

Dat zijn de grote punten die ik meeneem uit deze sessie, een hele mooie emotionele en bijzondere ervaring die ik voor geen goud had willen missen.

Bedankt Marijke en natuurlijk Quercia voor deze mooie momenten!

Carolien, 53 jaar